Sonunda

Nihayet tembelliği bırakıp Ankara buluşmamızın resimlerini ekleyebildim.
Buluşmamımızın ertesi günü Umut Can'ın Böbrek taşları kırılacaktı ve bu buluşma bizim için büyük bir moral kaynağı oldu. İnsanın kendisiyle aynı veya benzer zorlukları yaşamış ve kendini anlayacak insanlarla konuşması ve seni anlayacak insanların varlığını bilmek, bu insanlarla daha önce hiç karşılaşmamış olunsa bile yabancılık çekmemene ve kırk yıllık arkadaş gibi kaynaşmana engel olmuyormuş.Siyah gömlekli olan Gülay kucağında Deniz'in Yalın'ı, Beyaz gömlekli olan ben kucağımda Gülay'ın Ali Candaş'ı, Benim arkamda Seçil kucağında Umut Can ve Deniz'in Su'yu ve kucağında Seçil'in Selini
Burada herkesin çocuğu kendi kucağında, Deniz'in sürpriziyle Selin'in doğum gününü kutladık.

Prenses Selin'imiz doğum günü pastasının mumunu üflüyor(Yani annesi):)))))))
Ali Candaş ve Selin'in birbirlerine bakışı çok tatlıydı.