16 Mayıs Taş kırdırma

16 Mayıs 2008 de Paşamın taşını kırdırdık ve bizim için gerçekten zordu. Özellikle Anestezi altında olacağı için damar yolu açılırken çektiğimiz acı tarif edilemezdi. Taş kırma işlemi toplam 30 dakika sürdü,bunun öncesi damaryolu bulmak 30 dakika.....


Taş kırma sonrası o mahmurluk o sakin halini görmek bizi çok üzdü. Biz ne yaptık Paşama hemen ödül:)))))))) Bu sefer gerçekten hak etti.

Bu oyuncaklı portatif mama sandalyesi gerçekten çok işimize yaradı.Dışarıda yemek artık daha kolay........

Sonunda

Nihayet tembelliği bırakıp Ankara buluşmamızın resimlerini ekleyebildim.
Buluşmamımızın ertesi günü Umut Can'ın Böbrek taşları kırılacaktı ve bu buluşma bizim için büyük bir moral kaynağı oldu. İnsanın kendisiyle aynı veya benzer zorlukları yaşamış ve kendini anlayacak insanlarla konuşması ve seni anlayacak insanların varlığını bilmek, bu insanlarla daha önce hiç karşılaşmamış olunsa bile yabancılık çekmemene ve kırk yıllık arkadaş gibi kaynaşmana engel olmuyormuş.Siyah gömlekli olan Gülay kucağında Deniz'in Yalın'ı, Beyaz gömlekli olan ben kucağımda Gülay'ın Ali Candaş'ı, Benim arkamda Seçil kucağında Umut Can ve Deniz'in Su'yu ve kucağında Seçil'in Selini
Burada herkesin çocuğu kendi kucağında, Deniz'in sürpriziyle Selin'in doğum gününü kutladık.

Prenses Selin'imiz doğum günü pastasının mumunu üflüyor(Yani annesi):)))))))
Ali Candaş ve Selin'in birbirlerine bakışı çok tatlıydı.

Yaşasın artık yürüyoruz

Bu da yürüdüğümüz ve yürürken düşsek bile ne kadar mutlu olduğumuzu göstermek için, fotoğraf çekerizde video çekmezsek olurmu hiç :)))))))))))

22 Haziran 2008

Yazılarımıza o kadar çok ara verdikki bu arada neler yaptığımızı anlatamadım tabi yeni resimlerde ekleyemedim.

Bir ayda o kadar çok gelişme yaşadık o kadar güzel resimlerimiz var ama bu bize göre çok daha önemli ve bu haberi vermeden edemedim.

Bugün Paşam sabırsızlıkla beklediğimiz ilk adımlarını attı. bir iki adım atıyordu ama hiç bu kadar uzun ve emin yürümüyordu. Yürümek kendininde hoşuna gitti ve yürümek istiyor. Şuan tek eksik kendiliginden kalkamaması ancak tutunarak kalkabiliyor ve öyle yürüyor. Olsun çok şükür bu günüde gördük ya. Önümüzde inşallah uzun bir ömür vardır ve biz Minik kuşumun can paşamın daha ne çok şey başardığını göreceğiz.

Kocaman bir tarih atalım........

22 Haziran 2008

Boşverdik

Umut Can'ın taşlarını kırdırdıkta bir hafta sonra kontrole gittiğimizde taşlarını düşürdüğünü öğrendik. Bu keyifle Umut Can'a istediğini yapmasına izin verdik.Paşam kendini parkta çakılların arasına atıverdi. Tabi arada eksilen taşlarını yerine koymaya çalştı ama baba hiç izin verirmi? :))))))
Boncuk gözlü oğlumu ağlayarak götürdük parktan.Bıraksak saatlerce oynayacak...
(Mikroplardan korumaya çalıştık, nereye kadar artık mikroplarla tanışması ve kirlenmesi gerekiyor)

Hız diye buna derim

Bu ne hız. Bu çocuğun hızlı olacağı erken doğmasından belli ama bu kadarı fazla. Makinayı her açışımda nasıl duyup yanımda biti veriyorsun farkına varamıyorum. Makinanın kapağına oturup içindekileri karıştırmaya bayılıyor. Servis duymasın kapağı kırarsak garanti dışı bırakır kesin:)))))))))

Yeni keşifler

Beyimiz artık büyüdü ya kendine yeni oyun alanları seçiyor. Bunlardan biride kirli sepeti. Yalnız içerisinde birşey olmazsa oynamıyor illaki onunla biraber dönecek bir eşya olması gerekiyor.