MUTLULUKTAN AĞLAMAK BÖYLE OLUYORMUŞ

Anneliği galiba yeni yeni anlamaya başlıyorum. Mehmet Arda minicik (iri bir minik ama)Umut Can ilk göz ağrım.Nasıl anne olduğumu bile anlamamıştım doğduğunda. Artık yavaş yavaş büyüyor.Bizi her hareketi mutlu ediyor. Artık kelimeleri söylemeye başladı.Çok akıllı her gördüğünü beynine kazıyor sanki.
Hiç mutluluktan ağlayacağımı düşünmezdim.Mutlu olunca insan neden ağlar diye düşünürdüm,meğer ağlanıyormuş. Umut Paşa kitap okumayı çok seviyor.Bir bebek mağazasının kataloğunun içinde oyuncak resimlerine bakıp bakıp odasına oynamaya gidiyor.
Dün akşam yine dergiye bakıyor,benim sütümün artması için içtiğim içeceğin resmini görüp dergiyi bana getirip annne anne diye içeceği gösteriyor. O kadar mutlu oldum ki gözyaşlarımı tutamadım. Benim boncuk gözlü oğlum büyüyor ve annesinin içtiği içeceği unutmamış. Belki bu olay bir çok kişi için basit bir olaydır ama benim için çok önemli. Umut Can uzun süre oksijen aldığı için algılamasının az olacağı veya yaşından çok geride takip edeceğini zaman zaman düşünüyorum ve benim minik kuşum bu düşüncelerimin yersiz olduğunu ara sıra bana hatırlatmayı ihmal etmiyor.
Binik kuşum sen bu yazdıklarımı büyüyünce okuyacaksın ve ben seni çok seviyorum.Senin varlığın, yaşamın benim için büyük nimet, bazen seni nasıl seveceğimi şaşırıyorum.
İyi varsın birtanem ..