BONCUK GÖZLÜM

Hayvanat bahçesi gezimiz

noreply@blogger.com (Umut Can) — Tue, 14 Jul 2009 21:17:00 +0000

Umut Can artık büyüdü ve ona yetişip resmini çekmek oldukça zor olmaya başladı. Bursa'da ilk kez gittigimiz hayvanat bahçesinde sadece bir kaç kare resim çekebildim.

Çirkin Ördek yavrusu

Bir mısır dağ keçisine bir mısır kendi ağzına ;))

Ancak bu kadar duygusal olunur. Keçiler neden oradaymış dışarı çıkartacakmış. çıkartmıyoruz diye keçilere bakıp bakıp ağladı boncuk gözlüm !

En büyük Fark

noreply@blogger.com (Umut Can) — Sat, 11 Jul 2009 23:17:00 +0000

Hastaneye gidişlerimizde doktorlarımızı ve hemşirelerimizi görmeye özen gösteriyoruz.

Neredeyse bir yıldan fazla zaman oldu Sevgi hemşireyi görmemiştik. Babamız Umut Can'ı Sevgi Hemşirenin yanına çıkardığında buyuk bir şaşkınlık yaşanmış. El kadar bebegin bu kadar büyüdüğüne inanamamış. Ben bile hâlâ diyorum sen ne zaman büyüdün.....:)))))))))))))))))

Çok Yoğunduk

noreply@blogger.com (Umut Can) — Sat, 11 Jul 2009 22:04:00 +0000

Oyamazzzz........

Umut Can'ın bugünlerde diline doladığı kelime ortalığı dağıtıyor sonra oyamazz.

Evet olamaz ne kadar uzun zaman olmuş yine yazmayalı. neredeyse 3 ay. bu üç ay içerisinde neler oldu neler. Kış bitti havalar ısındı artık Umut Can'ı kontrollere götürme vakti geldi dedik ve bize Ankara yolu göründü. 6 mayıs Ankaradayız.Yeniden böbrek ultrasonu çekildi taş oluşmuşmu diye bakıldı. Çok şükür taş yok, yalnız sol böbrek diğer böbreğe göre 3 mm daha büyük ve yer yer erezyon olduğu anlaşıldı. İdrar kültürümüzde temiz çıktı. Oluşan erezyon için doktorumuz aklımızda keşke yaptırsaydık diyeceğimize ön tedbir olarak böbrek sintiğrafisi çektirelim deyince tamam deyip 26 mayıs için randevumuzu aldık. Bu arada buralara kadar gelmişiz göz muayenemizi yaptıralım dedik. İyiki yaptırmışız. Boncuk gözlümün geçirdiği lazerin yan etkisi ve genetik olarak (Bu benden geçmiş) astimatı çıktı, ve altı ay sonra tekrar kontrol edilmesi gerekecek. Bu durumlarda gözlerden biri tembelleşe biliyormuş, bununda önüne düzenli takip ile geçilecek

Bunca zamandır Ankara'ya gidip geliyoruz bir türlü Anıt Kabiri ziyaret etmemiştik. Fırsat bu fırsat Umut Can'da biraz büyüdü vakti geldi artık dedik ve bir güzel gezdik.

Beyefendi alttan içeri girecekmiş
Eve döndüğümüzde Umut Can duvarları boyamaya kaldığı yerden devam etti, ben temizliyorum arkamı döndüğüm an daha beter yaptı bende bıraktım artık, işini tamamen bitirsin bu sevdadan vazgeçsin o zaman temizleriz.

26 Mayıs ta sintigrafi için aç bir şekilde hastanedeydik.Önce damar yolu açıldı ve ilaç verildi. Tam 4 saat hiç bir şey yemeden ve içmeden dolaşmak çok zor oldu. Bu 4 saat içerisinde Seçil ve Arife ile buluştuk benim için büyük moral oldu.

Film çekilme saatine yakın Umut Paşa uyudu, tamam uyudu aneztesiye gerek kalmayacak derken uyandı. Bu benim için tekrar başa dönmek gibi birşeydi. sakinleştirmeye çalışmak ambulansa bindirme sözü bile işe yaramadı. Boncuk gözlümün gözlerinden sicim gibi yaşlar boşanırken bir yandanda ambulans demesi ve işte en kötüsü gözlerinde yaşlarla ve gözleri açık bir şekilde kendinden geçmesi, o anda biri sanki boğazımı sıktı ne yapacağımı bilemedim. Tek düşündüğüm insanın evladının kollarının arasından kayıp gitmesinin korkunç bişeyolması. İnsanın o anda çıldırmaması anormal olur. Kendimi dışarı zor attım. film çekiminden sonra paşam yarım saat sonra kendine geldi. Gözlerindeki yaşlar kaldığı yerden devam.

Açlıktan bitap düştü kuzum.

Çok şükür sintigrafi sonucu böbreklerin işlevinin iyi oldugunu korkulacak birşey olmadığını ögrendik.

16 Haziranda bu sefer Arda'nın göz muayenesi ve atopik egzemasının tedavisi için gittigimizde bir ay oldu Umut Can'a bir idrar kültürü yaptıralım dedik ve kendimiz kaşındık. İdrar kültürümüz temiz çıktı. Her zaman ki doktorumuz izinde olduğu için başka bir doktor kontrol etti. O da bazı Umut Can'ın dosyasını hocasına gösterdiğindi bu güne kadar çok sık enfeksiyon geçirdiği ve hiç voiding yapılmadığı için geriye kaçma olup olmadığına bakmak için voiding (Sondalı film)yapılmasını istedi.Bazen düşünüyorum bu çocuğun canını ben kendi ellerimle acıtıyorum. Bende Umut Can'ın tamamen sağlıklı olması istemek bir takıntı haline geldi, hastanede böbrek nakli yapılmış ve böbreklerinde ileri derecede rahatsız olan ve tedaviye gelen çocukları görmek beni bu hale getirdi. İleride boncuk gözlüm daha büyük sıkıntılarla karşılaşmasın diye erken teşhis yaptırmak istiyorum. (Bütün bu yazdıklarımı büyüdüğünde okuyunca kızıp beni kobay yapmışsın diyecek yada hak verecek). Onun içinde randevu aldık ve döndük. Dönüş yolumuzda artık parkı olan piknik alanında durmadan dönemiyoruz. Her gördügümüz yeşil alan "paka paka" Bu park oluyor,durana kadar susmadan devam ediyor beyefendi.

1 Temmuzda iki kişi zor tutarak çığlıklar ve göz yaşları içerisinde paşama sonda taktılar ve sondadan içeriye mesaneye sıvı doldurakak işemesini bekledik.Başda gayet basit gibi görünüyordu sadece sondayı takarken ağrıyacak sonradan ağrımaz diye düşünüyordum ama maalesef öyle değilmiş. Sonda takılması ve işemesini bekleyerek filminin çekilmesi toplam 35-40 dakika falan sürdü. İlk gün gayet rahattı kuzum, ertesi gün boncuk gözlüm iki büklüm ağlayacak işedi, ağrı kesiciler vermemize rağmen iki gün daha bu ağrıyı çekti. Film sonucumuz gayet güzel geri kaçma yok ve Umut Can için bir eziyet olmaya başlayan bütün işlemler bitti. Artık sadece arada idrar kültürü yaptırmak var.

Polis evinin hemen yanındaki müdavimi olduğumuz parktan ağrısından ağlamaktan hiç bir oyuncağa binemeden geri döndük

İşte yaramazlıkta bir çok çocuga örnek olduğumuz park.

İşte yol kenarındaki erikleri çalan Erik hırsızları

Makapaka, Ambulans

noreply@blogger.com (Umut Can) — Sun, 26 Apr 2009 19:22:00 +0000

Gece gündüz makaka seyrediyoruz. Başka kanal açıyoruz tyt tyt( bu trt çocuk oluyor)yada kuycak(yumurcak) açılacakmış. Makaka hastasıyız televizyonda seyrettiğimiz yetmiyor telefonumuza kaydettik istediğinde seyrettiriyoruz. Birde makaka biga (bilgisayarda açacakmışız)
Ambulans sevdamızda bitmedi tüm hızla katlanarak devam ediyor.
Bir yerlerimizi çarptığımızda veya ufak bir sıyrıkta,yada hasta oldum dediğmizde paşanın cevabı;
Alo Ammunayş noni noni gokkor teşe uf. (açıklaması alo ambulans gelsin doktor teyzeye gideceğiz) Hastanalerin önünden geçerken hatta polikliniklerin yakınından geçsek Ambulans diye kendini parçalıyacak. İçimiz dışımız ambulans oldu. Evimizin cadde üzerinde olmasıda Buna tuz biber ekiyor. Her ambulans sesinde pencereye çıkacağız kaçarı yok ambulans geçene kadar bakıyoruz sonra uf uf diye başını gösteriyor, Ambulansın içindeki hastanın başı ağrıyormuş.
Arada park halinde bulduğumuz ambulansların yanına gidip içine girmeye de başladık. Bakalım sonu nereye varacak

Başlıksız 2

noreply@blogger.com (Umut Can) — Sun, 26 Apr 2009 15:07:00 +0000

Bu yılın ilk pikniği Otobüse bindik ilkkez

Konuştuğumu dinlemek istemiyormuş.Arda'yla oynadığı ender anlardan

Akıllı keloğlanım benim diyorum bir sevinç görülmeye değer. Havalar ısınmaya başladı saçlarını kestirelimde yaza kadar uzamış olur dedik. Aynada kendine bakıp bakıp ağladı boncuk gözlüm.

Keloğlan kitabımız var sen benim akıllı keloğlanımsın dediğimde suzdu kuzum.

Kuzum suzdu ben yamuk kel kafasına uyurken baktıkça ağladım. Paşam ne eziyetler ne acılar çekti doğduğunda. Anlamayan o kadar çok insan var ki, dışarı çıktığımızda başında şapkası yoksa insanların tuhaf bakışları hemen üzerimizdeydi. Can kuşum farkında galiba şapka takmayı sevmeyen çocuk dışarı şapkasız çıkmaz oldu.

Kafasındaki bu yamukluk için geçen yıl emar çekilmişti beyin gelişimi normaldı. Tek problemimiz şekil bozukluğu, bir dahada bu kadar kısa kestirmeyiz artık.

Piknik alanında gördüğümüz ata hiç korkmadan bindik. Umut Can sevdiği şeylere yanağıyla dokunmaya bayılır.

Başlıksız

noreply@blogger.com (Umut Can) — Sun, 26 Apr 2009 14:44:00 +0000

Şubat ayında havanın güzel oluşunu fırsat bilip Şerife Teyzemizin Kayınvalidesine Kemalpaşa'ya gitmiştik. İşte o resimler

Banyonun kapısı açık kaldığı an doğru çeşmeye, musluğa ulaşabilmek için tabureye çıkmayıda biliyor.

En ufak güneşi değerlendirmek lazım........

Geldik sonunda

noreply@blogger.com (Umut Can) — Sun, 26 Apr 2009 12:20:00 +0000

Çok uzun zaman oldu yazmayalı,o kadar çok ara verdik ki ben bile kendimden utanıyorum, Paşamın gelişmelerini yazmayı niye aksatıyorum diye.

Aslında nereden başlayacağımı bile bilmiyorum.

Boncuk gözlüm büyüyor yeni yeni kelimeler hareketler öğreniyor.

En kötüsü eline hiç silah kılıç gibi oyuncaklar vermememize rağmen dışarıda çocuklardan veya televizyonda gördüğü sahnelerden eline bazen çakmağı alıyo, bazen çubuklar silah oluyor. Gördüğüm an hemen onu başka bir oyuna çeviriyoruz silahı unutsun diye. Geçen gün benim silahı almak için ortalığı birbirine kattı hemen yerini değiştirdik bak gitmiş diye unutturduk.Allahtan çabukcak ilgisi başka yöne kayıyorda oradan kurtarıyoruz.

Bu kadar ara vermemiz benim tembilliğim, iki çocukla bilgisayar başına oturamamak ve en önemlisi Umut Paşa fotoğraf makinasını yere vura vura bozması sayılabilir. Hala da tamir ettirmiş değiliz.Bu tembellikli biraz daha sürer tamir ettirmek.

Elimizdeki resimleri tarih sırasına göre ekleyelim böylece aklıma gelir yeni öğrendiklerimiz

Önce teyzemizin telefonundaki ika görüntüleri

Kuşum dondurma yalamayı ögrendi, bir tanede kesmiyor.

İlkler

noreply@blogger.com (Umut Can) — Sun, 15 Mar 2009 22:19:00 +0000

Bu hafta yaşadığımız ilkler bizi öyle mutlu ettiki. İkiadaki oyun alanına Umut Can'ı kabul ettiler, yaş konusunda gerçeği söylemedik ama olsun. Umut Can çok istiyordu bizde sorumluluğun bize ait olduğunu söyledik ve gözümüz hep üstündeydi. Umut Can kadar onu izlerken bizde eğlendik. Bizi görenler görmemişin oğlu demişlerdir ;)Topların içinde olan Umut Paşa.Dışarıdaki abi çıkmasına yardım ediyor. Abiden atlamasınıda ögrendi. O resimler teyzemizin telefonunda.

Ağaç Yaşken Eğilir. Abisinin yaptıklarını şimdiden taklit ediyor ....

Bonbon şekeri Arda karnımız ağrıyana kadar güldürdü bizi. çok yorulmuş kuzum oyuncağına sarılıp kitap bakarken uyuyup kalmış fark etmemişiz :))))))))))

Boncuk gözlü kuzumun yeni huyları, yemek yerken ya kitap okunacak yada resim yapılacak ancak bu şekilde yemek yedirebiliyoruz. Paşa yesinde biz herşeye razıyız.

BU NE

noreply@blogger.com (Umut Can) — Thu, 05 Mar 2009 22:15:00 +0000

Minik Kuşum beni öyle çok özlemiş, benden fazla.Eve girince bir sarılması var. Elimden tutup odasına götürdü oyun oynayacakmışız.

Aylardır doğru yapması için uğraştığım haraketi paşam bir çırpıda öyle bir hırsla yapdığı inanamadım. Tekrar tekrar yaptırdım,hiç bıkmadan yaptı can oğlum:))))))))

Ütde =Üçgen

Dıdız =Yıldız

Pap = Kalp

Bide kendi kendine sormuyormusun bu ne diye yerim seni çocuk

Ambulans sevdası

noreply@blogger.com (Umut Can) — Thu, 05 Mar 2009 21:24:00 +0000

Evet sonunda kuzularımı bırakıp işe başladım.Beş ay sonunda sabahleyin hazırlanıp işe giderken annem okula yeni başlıyormuş gibisin.Gerçek birazda öyleydi. Resmi kıyafeti neredeyse bir yıldır giymiyordum ve herbir eşyamı bir taraftan bulmaya çalışıyor bir taraftan paşalarımla ilğili talimatlar veriyorum.

İlk gün işte fazla kalmadım.Doktorda randevum vardı onun için erken ayrıldım.

Umut Can ve Mehmet Arda'da egzama var, bir türlü geçiremiyoruz özellikle Arda çok kötü neredeyse tüm vücudu pul pul. Bende yıllardır sırtımda strestendir denen bir kaşıntı vardı doktora bunu söylediğimde bir tür egzama,çocuklara benden genetik olarak geçmiş olabilirmiş. Alerjik Egzama tedavi edilmezse zamanla Astıma dönüşebilirmiş.İş böyle olunca benim neye alerjim var bunu ögrenip çocuklardada bunlara dikkat etmemiz gerekirmiş. ( ne kadar çok miş mış kullandım.Bunları ben bilmediğim için doktorun söylediklerini ancak böyle aktarabiliyorum:))))

Alerji ve yama testi yapıldı,sonuçlar cumartesi.Ben yıllardır bununla yaşıyordum, çocuklar söz konusu olunca onlar için her şeyi yaparım.Bütün bu anlattıklarımda kuzularımın tedavisine yardımcı olsun diye.

Sağlıkla başladık ya yazımıza, Boncuk gözlüm son bir kaç haftadır Ambulanslara tıkmış durumda okadar çok seviyor ki ambulansın sesini duyduğu an Ambu Ambu diye pencereyi koşturuyor. Pencereden ambulans geçene kadar bakıyoruz. Evimiz cadde üzerinde olduğundan günde en az 4-5 kez ambulans geçiyor.Bu arada polis arabalarınada ambulans diyoruz tepe lambası var ya,bide baba. Babası Polis arabasına bindirmiş.

Artık Ambulans sevdası uykusunda Ambu Ambu diye seslenmelere kadar geldi.

Hal böyle olunca kitabını aldık biraz avunur diye, bıkana kadar siren sesi dinledik üstüne araba gibi kullandı birazda.

Dün Paşa uyurken evden çıktım bana fazla kızmasın diye gelirken Ambulans aldım.Bu güne Kadar hiç bir oyuncağını böyle tutmamıştı.Yavru kuşum o kadar sevindiki öpüp öpüp durdu.Tabi uyuyana kadar kafamızda şişti siren sesinden Kapattığımız an kendini yerlere attı, mecburen katlandık.Paşam mutlu olsu yeter bize........

Bahar gelmiş ben dışarlarda yürümeyi bıraktığımdan beri.............

Tembel anne oldum bu aralar

noreply@blogger.com (Umut Can) — Mon, 02 Mar 2009 21:31:00 +0000

Bu günlerde üzerimde öyle bir ağırlık var ki bundan nasıl kurtulacağımı bilmiyorum. Hiç bir işe el atmak istemiyorum. Bu yüzden değilmi zaten bloğa uzun zamandır bir şeyler yazmamam. Can kuzularım uyuyunca bilgisayarın başına oturuyorum öylesine internette gezinip boş yere vakit harcıyorum.

Çok yorgunum aslında, bir yandan bakınca tatlı yorgunluk. iki kuzumla akşama kadar evde olmak, hava güzel olunca ailecek dışarı çıkmak.

İki gün sonra işe başlıyorum bu tembellik ondan olabilirmi?

Ben nasıl işe gideceğim paşamı, kuzumu evde bırakıp.Umut Can doğduğunda 3,5 ay hastane sonrasında izin rapor 2 ayda öyle geçmişti, işe başlamak bu kadar zoruma gitmemişti. Belkide işle ev aynı binada olduğu içindir.Şimdi işle evin arası 2 araç değiştirmem gerekiyor.Sabah trafigini hiç saymıyorum.

Umut Can ileride bu yazdıklarımı okuyunca belki bana kızacak veya sitem edecektir,yapabileceğim bir şey yok Arda'yı bırakıp işe gitmek istemiyorum. Arda'da anlıyor galiba bir haftadır beslenirken emmeyi bırakıp beni seyrediyor işte ozaman daha çok zoruma gidiyor. Benimkide ne çelişki,Arda'yı ilk ögrendiğimde istememiştim, Umut Paşam daha küçük onunla vakit geçirmek istiyorum diye,şimdi bırakamıyorum.

İkinci çocuğu olan arkadaşlarım söylemişti inanmamıştım, Önceleri kabullenmek zor daha sonra vazgeçilmezin oluyor diye.Bende hiç kimse Umut Can'ın yerini tutamaz deyip duruyordum.

Yine aynı şeyi söylüyorum,Umut Can'ın yerini 10 çocuğum olsa tutamaz, o benim mumla arayarak bulduğum Can ağacım, mucizem........

Arda davetsiz misafirim, zorla kalıp kendini sevdiren bonbon şekerim......

Yorgunlugumdan bahsederken nerelere geldim.Bazen bu blogun Boncuk Gözlümün olduğunu unutup kendimi yazıyorum.Paşa büyüdüğünde beni anlayışla karşılar umarım. Şu aralar içimi döküp duygularımı paylaşacağım tek yer.

Galiba bu aralar hem yorgun hem hüzünlüyüm, tembelliğide unutmayalım.

Ben bu güzellikleri bırakıp nasıl işe başlarım ;(((

Geçen ay kaderbirliği yaptığımız canım arkadaşımız Beken'im&Candaş'ım bize ödül vermiş tembel ben ona bile teşekkür edemedim.

Çok teşekkür ederim ve bu kadar geç olduğu içinde binlerce özür dilerim.....

BONCUK GÖZLÜM ve BONBON ŞEKERİM

noreply@blogger.com (Umut Can) — Sun, 15 Feb 2009 22:14:00 +0000

Çok hızlı büyüyorlar çok. Daha dün gibi Umut Can minicik oyuncak bebek gibiydi,şimdi büyüdüde abi oldu. Bu kare Umut Can'ın Arda'yı sevdiği ender anlardan. Bebekler uyurken daha çok sevilir ya paşada bunu biliyor galiba :)))))

Bonbon şekeri büyüdü de parmaklarını emmeye başladı, Karnı tok bile olsa parmaklar daha tatlı olmalı ?

Umut Paşa yaramazlıklarının üst sınırını zorlamaya başladı. Arda ne zaman beslenmeye başlasa ,evde yalnız olduğumuz zamanlar benim Arda'yı bırakıp ona karışmayacağımı bildiğinden bilgisayarın tepesine tırmanı veriyor. Yanda ki boşluğu diz çöküp bir güzel kuruluyor. Benim seslenmelerim yalvarmalarım boşuna.Birde benimle dalga geçiyor.
Ben: Annem düşersin in aşağı
Paşa: aaaaaaaaaa

Kuşumun bugünlerde favorisi İkea, nereye gidelim dediğimizde İkea namnamnam(elini ağzına götürerek yemek yermiş gibi yapıyor) . Boyumuz kısa olduğu için bizi oyun alanına almıyorlar. Bizde restorandaki oyun alanında oynuyoruz.Çevresiyle iletişim kursun, paylaşmayı, başka çocuklarla oyun oynamayı öğrensin diye uğraşıyoruz ama nafile,konuşmasını başkalarının anlaması için biz dekoder görevini görüyoruz........
Umut Efendi tüm enerjisini atıyor, günün sonunda anne babada takat kalmıyor o ayrı mesele

Minik Kedi Yerim Seni

İşte buna bayılıyorum. Bu şekil Paşanın kaka yaptığının işareti. Yere bu şekilde yatmışsa işi var meşgul etmeyin............

NENNNEN

noreply@blogger.com (Umut Can) — Sun, 08 Feb 2009 21:51:00 +0000

Minik Kuşum bazen kardeşini kıskanıyor gibi görünsede galiba seviyor. Biz yanında yokken Arda ile tek başına kaldığında (tabi biz Kapıdan bakıyoruz)aaaaaadaa diye bağıra bağıra konuşmaya çalışıyor.Bonbon şekeri Arda'da hiç sesini çıkartmıyor. Büyüyünce abisiyle iyi anlaşacaklar gibi görünüyor.

Rezillik ancak bu kadar sevilir.

ELDE KALAN RESİMLER

noreply@blogger.com (Umut Can) — Thu, 15 Jan 2009 15:46:00 +0000

Umut Can'ın yaptıklarını ve yapamadıklarını yazmak istiyorum, bir yetişebilsem her günü başka alem her gün bizi şaşırtıyor.Söylediğimiz şeyleri tekrarlıyor.

Sütü mö yapıyormuş,aada kadeş

becel e be be diyor

Peynir peni

yumurtanın adı kuku, sarısını atıp beyazını yiyor.

MUTLULUKTAN AĞLAMAK BÖYLE OLUYORMUŞ

noreply@blogger.com (Umut Can) — Thu, 15 Jan 2009 15:45:00 +0000

Anneliği galiba yeni yeni anlamaya başlıyorum. Mehmet Arda minicik (iri bir minik ama)Umut Can ilk göz ağrım.Nasıl anne olduğumu bile anlamamıştım doğduğunda. Artık yavaş yavaş büyüyor.Bizi her hareketi mutlu ediyor. Artık kelimeleri söylemeye başladı.Çok akıllı her gördüğünü beynine kazıyor sanki.
Hiç mutluluktan ağlayacağımı düşünmezdim.Mutlu olunca insan neden ağlar diye düşünürdüm,meğer ağlanıyormuş. Umut Paşa kitap okumayı çok seviyor.Bir bebek mağazasının kataloğunun içinde oyuncak resimlerine bakıp bakıp odasına oynamaya gidiyor.
Dün akşam yine dergiye bakıyor,benim sütümün artması için içtiğim içeceğin resmini görüp dergiyi bana getirip annne anne diye içeceği gösteriyor. O kadar mutlu oldum ki gözyaşlarımı tutamadım. Benim boncuk gözlü oğlum büyüyor ve annesinin içtiği içeceği unutmamış. Belki bu olay bir çok kişi için basit bir olaydır ama benim için çok önemli. Umut Can uzun süre oksijen aldığı için algılamasının az olacağı veya yaşından çok geride takip edeceğini zaman zaman düşünüyorum ve benim minik kuşum bu düşüncelerimin yersiz olduğunu ara sıra bana hatırlatmayı ihmal etmiyor.
Binik kuşum sen bu yazdıklarımı büyüyünce okuyacaksın ve ben seni çok seviyorum.Senin varlığın, yaşamın benim için büyük nimet, bazen seni nasıl seveceğimi şaşırıyorum.
İyi varsın birtanem ..

GIY GIY

noreply@blogger.com (Umut Can) — Sun, 11 Jan 2009 12:20:00 +0000

Hurma Zamanı

noreply@blogger.com (Umut Can) — Sat, 10 Jan 2009 13:00:00 +0000

Bu Çocuk annesi gibi hurmayı çok seviyor. Bursa'daki hurmalar bizim oraların hurması gibi tatlı olmadığı için taaaaa Kahramanmaraş'tan hurma istedik. Çoğunu Umut Can yedi ben ancak paşa uyuyunca yiyebildim.

Yemek değil Abur Cubur

noreply@blogger.com (Umut Can) — Sat, 10 Jan 2009 11:11:00 +0000

Umut Paşa bir haftadır hasta,hiç birşey yediremiyoruz zorla biraz kilo almıştı onuda verdi.

Bu görüntüler nadirde olsa iştahının yerinde olduğu zamanlardan.Benim oğlum poğaçanın pişmişini değilde hamurunu daha çok sevdi.

Sevdiklerimiz arasında nutella var. Biraz kalori alır düşüncesiyle yemesine izin veriyoruz,yemekten çok eline yüzüne bulaştırıyor o ayrı.

Bu arada boncuk gözlüme Ayhan Işık bıyığı yakışacak galiba... :))))

DÜN GİBİ

noreply@blogger.com (Umut Can) — Tue, 06 Jan 2009 10:58:00 +0000

Zaman o kadar hızlı akıyor ki bazen arkasından yetişemiyoruz.iki yıl önce Umut Can doğduğunda yaşamaz, bu çocuk büyümez diyen çok oldu. Biz hiç ümidimizi kesmedik. Paşa oğlum annesini bırakmayacaktı. Bende ondan ümidimi kesmeyecektim, çünkü ablası onu bana, beni ona emanet edip gitmişti. Günlerce küvözün başında gözlerini açsın bana bir kere baksın diye azmı hareketsiz bekledim.İlk kez sesini duyduğumuzda ne kadar çok sevindiğimizi anlatmaya kelimeler yetmez. Hemşiremiz ilk kez mi ağladığını duydunuz demişti. Birde gece gelin hiç susmuyor diye ilk şikayetimizi almıştık.Ne güzel bizim oğlumuzda şikayet ediliyordu. Buda demek oluyor ki paşamız boncuk gözlümüz büyüyordu. Aradan iki yıl geçti ve minik kuzum, 30 cm lik bebek büyüdü ve abi oldu. Tabiki büyüyecek diyeceksiniz ama ben hala inanamıyorum, yaptıklarına durup hayran hayran bakmaktan kendimi alamıyorum.Şimdi Umut Can şikayet ediyor. Hala konuşamıyor ama eliyle işaret edip gıy gıy diye şikayetini sıralıyor.

Dün akşam yaptığı harekete tamamen koptum. Mutfakta sandalyeye çıkıp oturdu,bende yanına oturup hadi babayıda çağır oda otursun dediğimde, baba gel bir kere dedi, tekrar dedirmek istediğimde baba bi baba bi diyen çocuga gel dedirtemedim. Esas koptuğum an bi zazaca gel demekmiş. Paşa 7 ay da olsa Diyarbakır'ın ilçesi Eğil'de kaldı. Oranın halkı zaza ve herhalde konuşmalar kulağında kalmış.Korkulur bu prematürelerden hiç bir şeyi unutmuyorlar.

8 KASIM 2 yaşımıza girdik... Abi olduk

noreply@blogger.com (Umut Can) — Wed, 10 Dec 2008 13:39:00 +0000

8 KASIM 2006 36 saatlik çekilen sancılar sonrası saat 17:00 de melek olup kardeşlerini izleyen kızım dünyaya geldi.:( 17:01 bana dünyaları bağışlayan bu dünyada var olan en güzel duyguyu annelik duygusunu bana yaşatan, sabretmeyi öğreten can suyum Umut ağacım boncuk gözlü sabırsız oğlum Umut Can zamanından 15 hafta önce dünyaya geldi. (hala sabırsız istediği anında olacak)

Minik oğlum büyümüşte annesiyle pasta kesiyor artık.Her geçen gün biraz daha büyüyor ve ben inanamıyorum,bu yaramaz benim dokunmaya korktuğum, sırtı yara olduğu için su yataklarında yatan minik kuşum, boncukgözlüm mü:))))))

evde okadar çok oyuncak varki, ben yine dayanamadım ve bu müzikli oyuncağı aldım. Müziği çok seviyor yaramaz neredeyse kapı gıcırtısına oynayacak. Paşa Ankara'lı ya acaba Ankara'nın köçeklerine mi çekti:D

Umut Paşa abi oldu işte kardeşimiz Mehmet Arda

noreply@blogger.com (Umut Can) — Wed, 10 Dec 2008 12:37:00 +0000

Umut Can'ın kardeşi olacağını daha önce yazmıştım. 2 Kasım 2008 saat 04:20 itibariyle Boncuk gözlü oğlum abi oldu. Kardeşimizin adını Mehmet Arda koyduk.Umut Can 8 kasım doğumlu Mehmet Arda'nında o tarihte doğmasını istiyorduk, böylece aralarında tam 2 yaş olacaktı olmadı. Mehmet Arda biraz iri bir bebek olarak doğdu.Doktorumuz iri olunca şeker hastası olarak doğar diye bayağı endişelenmişti, yapılan testlerde bu riski atlattık.
Mehmet Arda'yı ilk gördüğümde çok çirkin bir bebekti. Minicik Umut Can'dan sonra bu bana kocamanve çirkin geldi. Kucağıma bile almak istemiyordum. Bu bebeği seversem, kucağıma alırsam Umut Can'a ihanet edecekmişim geldi:))))
Şimdi çok şeker bir bebek oldu.Tombul tombul tam ısırmalık bir bebek.Tabi birde benim bebekliğime benzemesi daha çok hoşuma gidiyor. Babamız birazcık kıskanmıyor değil bana benzedikleri için....(Tombul olduğu için bonbon şekeri diyorum)

İşte 24 saatlik Mehmet Arda ve TeyzesiBuda benimle ilk resmi
Abisinin bebekliğine çok benziyor. İnşallah abisi gibi yaramaz olmaz:D
Umut Can gibi elleri dışarıda uyuyor. Bir türlü örtünün altına koyamıyoruz.

Mehmet Arda bir ara bizi çok korkuttu.5 günlük olduğunda topuktan alınan kanla yapılan test sonucu sınırın üzerinde çıktı ve tekrar kan aldılar.Hastanede doğduğunda aldıkları kanda bir problem çıkmamış, bu ikincide problem çıkınca çok korktum. Çıkan sonuç gerçekten çok kötü. üçüncü kez aldıkları kan sonucu 3 haftayı geçmesine rağmen henüz gelmedi. Yüksek çıkan sonuç FENİLKETONÜRİ.

Fenilketonüri, Fenilalanin hidroksinaz enzim aktivitesindeki defekt sonucu gelişen KALITSAL, METABOLİK bir hastalıktır.Fenilketonürili çocuklar, proteinli gıdalarda bulunan fenilalanin aminoasidini, karaciğerde parçalayamaz. Bunun sonucunda da kanlarında artmış olan fenilalanin, gelişmekte olan beyinlerini etkiler.

Çocuğun sinir sisteminde hasar meydana gelmesinin yanı sıra, ileri derecede zeka özürü de oluşur. Diğer bebekler gibi oturma, yürüme, ve konuşma becerilerini kazanamaz. Beyin gelişimleri normal olmadığından başları da küçük kalır.Erken teşhis edildiğinde fenilketonüri tedavi edilen bir hastalıktır!

Bebeğin beyni, bu hastalıktan etkilenmeden yani ilk birkaç ay teşhisin konulması gerekir. Ancak, özel gıdalarla beslenmedikleri taktirde, fenilketonürili çocuklar 5-6 aylık olduktan sonra zekalarında gerileme belirgin hale gelir. Bu nedenle, 12 yaşına gelinceye kadar, özel üretilmiş un ve şehriye içeren gıdalarla beslenmelidirler.

Belirtileri Nelerdir?Bebek 2 aylık olduktan sonra; Akranlarından geri kalma, Başını tutamama, Aşırı vücut hareketleri, Kusma veya sara nöbetleri, İdrarda küf kokusu, ile kendini belli eder.Her yeni doğana Gutrie testinin uygulanması ve ilk 15 gün içerisinde özel bir filtre kağıdına topuktan bir damla kan alınması gerekir.

Hastalığın ülkemizde görülme oranı yüksektir. Akrabalar arasındaki evliliklerin büyük oranda süregelmesi ülkemizde bu hastalığın çarpıcı bir sıklıkta görülmesine neden olmaktadır. Fenilketonüri hastalığı ile doğan çocuk hayatın ilk günlerinde tanımlanıp uygun diyet tedavisine alındığında beklenen zeka düzeyine erişilebilmektedir. Hastalığın tedavisi fenilalanin içermeyen yada önemsenmeyecek kadar düşük fenilalanin bulunan özel ilaç niteliğindeki mamalarla mümkündür.

İnternette araştırdığımda öğrendiğim bu bilgiler bizi Umut Can'ın doğumunda yaşadıklarımızdan sonra ikinci kez yıkmıştı.Bonbon şekerime baktıkça ağlamaktan kendimi alamıyordum. Sağlık ocağında 3 kez alınan kandan sonuç gelmeyince büyük ihtimalle sonuç iyi ve bizi aramadılar düşünüyorduk ama yinede bir ihtimal bizi yiyip bitiriyordu.Umut Can'ın doktoruna Mehmet Arda'yı rutin kontrol için götürdüğümüzde oradada bu testtin yapıldığını öğrendiğimizde hemen yaptırdık. Özel hastanelerde yapıldığını bilsek haftalarca merak içinde beklemezdik.

Kan verdikten 3 gün sonra sonuç çıktı çok şükür bütün değerler normal ve oğlum artık abisiyle beraber dondurma yiyebilecek.Yinede sağlık ocağına verdiğimiz kanın sonucunu öğrenmek için bayramdan sonra sağlık müdürlüğünü aramayı düşünüyorum, böylece hiç bir soru işareti kalmamış olur.

Yemek arası Yoğurt Maskesi

noreply@blogger.com (Umut Can) — Mon, 17 Nov 2008 12:33:00 +0000

Yemeğe önce pilav ile başlanacak. Pilav güzelce yenecek ki yoğurdu yememize izin verilsin.Kaşıktan önce şöyle bir parmaklarımızla tadına bakalım, güzel ise devam ederiz:))

Arada kaşığıda kullanalım. Bu yoğurt biraz fazla şöyle yüzümüze sürelim de cildimiz güzelleşsin. :)))

Keloğlan

noreply@blogger.com (Umut Can) — Mon, 17 Nov 2008 12:22:00 +0000

Yazın Umut Can'ınsaçlarını koyamadığım için kestirmemiştim. ama uzayınca çok düzensiz olduğu iyice belli olunca artık kestirme vakti geldiğini anladık.Doğduğumuz zaman başımızdan da damar yolu açıldığında yanları jiletlenmişti, tepeler uzayıp yanlar kısa kalınca tamam hadi doğru berbere dedik. Tabi bu sefer kış geliyor çok kısaltmayalım dedik 5 numaraya vurduk saçları.
Saçları kesilincede çok tatlı oldu yaramaz.

akşam yemeğini hazırlarken gözümün onunde olsun diye mutfağa beraber girdiğimiz anlardan biri.Boncuk gözlü paşam kaşla göz arasında sandalyeye tırmanarak masanın üzerine çıkıp tuzluktaki tuzu boşaltıp kendince oyun oynuyor.

Çok yaramaz oldu bu çocuk, tabi bunun sebebide biziz.Yaşadığı onca şeyden sonra yaptığı herşey bize mucize olarak geliyor ve izin veriyoruz. Kardeşimizde geldi artık yavaş yavaş bunun önüne geçmemiz gerekiyor:)))))

Doğuştan Fanatik

noreply@blogger.com (Umut Can) — Tue, 11 Nov 2008 20:55:00 +0000

Minik Kuşum büyüdüde formalar bile giyiyor. Babasının formasını getirip giydirmemizi istiyor. Formayı giyince elleri havaya kaldırıp gol gol diye bağırıyor.

Yaramazlıklarımız artık hat safhada, geniş yerleri brakıp dar yerlerde oynuyoruz. Sakız çiğnemeyi öğrendik ya ağzımızda sakız sehpanın altından etrafa laf atıyoruz....(Küçücük yere nasıl giriyor hala anlayabilmiş değilim :) )

Paşanın İlk Tatili

noreply@blogger.com (Umut Can) — Tue, 11 Nov 2008 13:51:00 +0000

Ayın birinde bir kaç resim eklemiştim. Ertesi gün yani ayın ikisinde kalan resimleri eklerim diye plan yaparken, her zaman ki gibi planlarım tutmadı tabiki. Kısmet bu güneymiş.Evdeki herkesin mışıl mışıl uyumasını fırsat bilerek tatilimizin kalan resimleri geçikmelide olsa ekleyip, yaşadığımız yeni olayları anları yazmak istiyorum. Çünkü Umut Paşa büyüdü abi oldu ve 2 yaşımıza girdik.

Sarımsaklıda görülmesi gereken yerler Gelin Kayası ve Şeytan sofrası.Gelin kayasına gece gittiğimiz için resimler güzel çıkmadı. Şeytan Sofrasında manzara mükemmeldi.

Boncuk gözlümün elinden meyve suyu düşmedi hava sıcak çocuk biliyor sıvı tüketmesi gerektiğini :))
Cunda adasına gidilmeden olmaz, orada balığımızı yedik.Umut Paşa biraz kestirdi. Sonra yakalamaca oynadık. Babanın kucağındaki bakış benim bakışımmış. Anne nasıl bakıyor dediğimizde gözlerini kısıyor.

Ayvalıktan sonra buralara kadar gelmişiz kestirmeden Çanakkale'ye gidelim,Şehitliği ziyaret edelim deyip yola çıktık. Önce Truvaya uğradık, Boncuk gözlü bilmiş Umut Can orada incelemelerini yaptıktan sonra şehitliğe geçtik.

Çanakkale'den sonra İstanbul Silivriye uğradık. Oradan Avcılar'a uğramadan gelmek olmaz.Özlemişiz İstanbul'u.Deniz otobüsüyle Bursa'ya geçerken babasını yerine hiç otortmadı bütün gemiyi gezdi durdu 1,5 saat, yeni arkadaşlarda buldu bu arada.

Bu arada motorsiklet hastalığımız başladı. Nerede motorsiklet görsek mutlaka gidip bineceğiz.Motor sevdamız yüzünden dışarı çıktığımızda dönmemiz uzun zaman alıyor......